آشنایی با روش های دستگاه مختصات چرخان (MRF) و دینامیک مش (DM) – قسمت دوم

آشنایی با روش های دستگاه مختصات چرخان (MRF) و دینامیک مش (DM) – قسمت دوم

در قسمت قبلی با نحوه تقسیم بندی مسائل دارای مرز جامد متحرک از دیدگاه فلوئنت آشنا شدیم. همان طور که در انتهای مطلب قبلی اشاره شد، تقسیم بندی این دسته از مسائل به فرم زیر است:

  • Single Reference Frame (SRF)
  • Multiple Reference Frame (MRF)
  • Mixing Plane (MPM)
  • Sliding Mesh (SMM)
  • Dynamic Mesh (DM)

در اینجا می خواهیم ابتدا به معرفی قابلیت های هر کدام از روش ها و همچنین محدوده عملکرد آن ها بپردازیم و سپس در پست های بعدی هر کدام را با جزئیات بیشتر فرا خواهیم گرفت:

 Single Reference Frame – SRF

– در این روش تمام ناحیه محاسباتی به صورت یک پارچه می باشد (تنها یک Zone داریم) و تمام آن با یک سرعت مشخصی (دورانی و یا خطی) حرکت میکند.

 Multiple Reference Frame – MRF

– در این روش تنها یک قسمت معینی از کل ناحیه محاسباتی به عنوان ناحیه متحرک در نظر گرفته می شود و مابقی نواحی (Zone) ها ثابت می باشند و یا می توانند آنها نیز با به عنوان ناحیه متحرک در نظر گرفته شوند.

– در این روش از برهم کنش مابین نواحی ثابت و متحرک صرفه نظر می شود و لذا مسئله شما همچنان یک مسئله پایا (Steady State) محسوب می شود.

 

 Mixing Plane – MRM

– در این روش تاثیرات سلول های مجاور بر روی interface های دو میدان ثابت یا متحرک در نظر گرفته می شود.

– همانند روش بالا در اینجا نیز، اثرات غیر همگنی متغیرهای ماکروسکوپیک بر روی مرز مشترک ها صرفه نظر می شود و لذا مسئله شما همچنان یک مسئله پایا (Steady State) محسوب می شود.

 

Sliding Mesh – SMM

– در این روش یک ناحیه مشخص با استفاده از الگوریتم مش متحرک، به صورت خطی و یا دورانی نسبت به زمان حرکت میکند.

– متغیرهای جریان بر روی interface ها درون یابی می شود.

– از این روش برای حل مسائلی که نتایج در زیان های مختلف اهمیت دارند دارند استفاده می شود مثلا در تحلیل یک توربین بادی نیاز به این داریم در زوایای مختلف قرارگیری تیغه ها، نیروهای وارد بر آن ها را داشته باشیم و لذا نمیتوانیم از روش های MRF و یا Mixing Plane استفاده نماییم.

– این روش با توجه به این که برای مسائل ناپایا مورد استفاده قرار می گیرد بنابراین هزینه محاسباتی (زمان و حافظه)‌ بالاتری نسبت با سایر روش های گفته شده دارد.

 

Dynamic Mesh – DM

– در این روش شبکه می تواند در طی زمان حرکت نماید (به کمک پروفایل ، UDF و …) و همچنین تغییر شکل (Deformation) دهد.

– تغییر شکل های بوجود آمده در شبکه در زمان حل به کمک روش های Remeshing, Layering  و … ایجاد می شود.

– این روش بیشترین هزینه محاسباتی را نسبت به تمام روش های گفته شده دارد.

 

 

در قسمت بعدی به صورت دقیق روش Single Reference Frame را فرا خواهیم گرفت.

با ما همراه باشید.








 

عضویت در خبرنامه سایت

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مطالب ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید:

 

2 دیدگاه برای “آشنایی با روش های دستگاه مختصات چرخان (MRF) و دینامیک مش (DM) – قسمت دوم”

  1. Parham گفت:

    با سلام خدمت شما حتما این موضوع را ادامه بدین خیلی جالبه چیزای جدید یاد گرفتم ممنون از شما

  2. hossein گفت:

    بسیار ممنون وتشکر از این همه زحمت ومحبت، ایشالا خدا خیرتون بده خیلی کمک گرفته و می گیرم از مطالبتون

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *